Over de organisatie

Off the record. raadsels krijgen lucht.

Ik ben opgegroeid aan de zee. Daar kun je heel pathetisch over doen. Maar het was vooral een grijs deken aan de grens met een grijs polderland. En als de zomer uitverteld was en de toeristen hun parasols weer voor een half jaartje in hun tuinhuizen duwden, vergrijsde mijn dorp nog meer.

Mijn vader hield van bespiegelingen, los van dat grijs, of ondanks dat grijs of juister denk ik: door dat grijs. En nog het liefst ging het over de bespiegelingen zelf. En wat we dan zoal vruchteloos zoeken.

Kant stelde vier grote vragen: wat kan ik kennen? Wat moet ik doen? Wat mag ik hopen? Wat is de mens? En mijn vader had het nooit over iets anders.

We krioelen wat af. Zo door elkaar wat belangrijk zitten wezen, een heel gedoe in feite. Schoon en pijnlijk. Ik heb me mijn hele leven geïnteresseerd in ons gepruts. Als hulpverlener zag ik tot wat het kan leiden. Maar ik ben geen pessimist.

‘Van de schoonheid en de troost’ was een indrukwekkende reeks van Wim Kayzer op tv, lang geleden. Ik ben jaloers op die titel. Het vat zo veel. De schoonheid en de troost, dat is voor mij zingen en zo veel andere muziek. Maar ook wetenschap, en hoe Messi een pass geeft. En ga zo maar door.

Off the record is ontstaan uit mijn noodzaak om mijn gevoelens uit te drukken (podium), mijn gedachten uit te drukken (opleiding) en om anderen te helpen zich uit te drukken (therapie).

Het liefste wat ik doe is zingen, wezenlijke gesprekjes voeren met anderen, naar muziek luisteren en.. In de zee zwemmen. Je dacht toch niet dat ik consequent zou zijn?

{{ popup_title }}

{{ popup_close_text }}

x